DREAMING AWAKE

Klam, vochtig, kleverig, oorverdovend en ademstokkend is het oerwoud de meest invasieve vorm waarin een landschap zich aan ons opdringt. Als je erin verkeert kun je er niet aan ontsnappen. De druk van de omgeving is daarbij zo krachtig en hypnotisch dat het bezoekers in een droomstaat brengt. De tentoonstelling Dreaming Awake presenteert een in lagen afgepelde versie van een tropisch regenwoud in het Amazonegebied. Het is een tentoonstelling over de tast, waarbij de nadruk ligt op de aanraking van de mens door zijn omgeving.

Dreaming Awake is erop gericht die ervaring over te brengen. Het immersieve project is ontwikkeld door de Braziliaanse curator Luiza Mello en directeur van Marres Valentijn Byvanck in samenwerking met de kunstenaars Dominique Gonzalez-Foerster, Daniel Steegmann Mangrané en Luiz Zerbini. Dreaming Awake is de derde in een reeks van immersieve tentoonstellingen. Vorige projecten in deze serie waren Levi van Veluw: The Relativity of Matter (2015-16) en The Painted Bird | Dreams and Nightmares of Europe (2017).

OPENING
De opening van de tentoonstelling vindt plaats op vrijdag 9 maart, van 16.00 uur tot 18.00 uur.

PUBLICATIE
Bij Dreaming Awake verschijnt een publicatie met dezelfde titel, geredigeerd door Luiza Mello, João Doria en Valentijn Byvanck, ontworpen door João Doria en uitgegeven door Automatica en Marres.

LET OP

Er is beperkte toegang en het is dan ook aan te raden om van tevoren je ticket te bestellen.

captions: Gert Jan van Rooij en Rob van Hoorn

WERKEN | KUNSTENAARS

Natureza espiritual da realidade [Spirituele natuur van de werkelijkheid] | Luiz Zerbini
Luiz Zerbini (São Paulo, 1959) hanteert een rijk en stralend palet voor een veelheid aan uiteenlopende onderwerpen zoals landschappen, stadsgezichten en huishoudelijke taferelen, maar ook meer obscure en zelfs abstracte werken. Enkele jaren terug begon Zerbini zijn bronnen te tonen, los van schilderijen. Hij creëerde sfeertafels met materialen die hij op zijn wandelingen en reizen verzamelt en in zijn schilderijen verwerkt: zand, bamboe, vlinders, bladeren, koralen, bakstenen etc. In de tentoonstelling Dreaming Awake ging hij nog verder: hij transformeerde de begane grond van Marres tot een woudtuin van planten die hij heeft geschilderd of nog wil schilderen, soorten die stuk voor stuk zijn uitgekozen om onderdeel te worden van een kleurrijke totaalinstallatie die een levend quasi-schilderij vormt. Zerbini had een reeks retrospectieve tentoonstellingen in Galpão Fortes Vilaça, São Paulo, Brazilië (2015); Casa Daros, Rio de Janeiro (2014); Instituto Inhotim, Minas Gerais (2013) en het Museu de Arte Moderna in Rio de Janeiro (2012). Hij nam deel aan de Biënnales van São Paulo (2010; 1987), Mercosul (2001), Havanna (2000) en Cuenca (1996). In 2017 toonde Stephen Friedman Gallery zijn werk in Londen, voor de zomer van 2018 staat Fondation Cartier pour l’art contemporain (Parijs) op het programma.

Promenade 2 | Dominique Gonzalez-Foerster
Met site-specifieke installaties en omgevingen die bezoekers onderdompelen in licht en geluid onderzoekt Dominique Gonzalez-Foerster (Straatsburg, 1965) hoe ruimtes het geheugen stimuleren en onze stemming en waarneming beïnvloeden. Na Chambres, haar serie minimaal ingerichte kamers uit de jaren 1990, heeft González-Foerster een reeks droominterieurs geproduceerd die verwijzen naar film, literatuur en architectuur. Promenade 2, hier gepresenteerd in een speciaal voor Marres ontwikkelde versie, nodigt ons uit om de buitenwereld te vergeten en het geluid van een tropische regenstorm te ervaren. De ruimte is leeg om de aandacht van bezoekers volledig op de geluidsomgeving te richten. Hun lichamen worden aangemoedigd zich hierin te laten opgaan en stimuleren door de visioenen, herinneringen en dromen die worden opgeroepen. Recent had DGF solotentoonstellingen in onder meer het Centre Pompidou, Parijs (2015-2016), Museum of Art, Architecture and Technology in Lissabon, Museo Reina Sofía in Madrid (2014) en Turbine Hall, Tate Modern, Londen (2008). Ze nam ook deel aan Skulptur Projekte Münster (2007) en Documenta XI, Kassel (2002). Haar meest recente films zijn Otello 1887 (2015), Vera and Mr Hyde (2015) en Lola Montez in Berlin (2015).

 

Phantom & Spiral Forest | Daniel Steegmann Mangrané
Al jarenlang bestudeert Steegmann Mangrané (Barcelona, 1977) de Braziliaanse jungle, met werken die gericht zijn op het sterke contrast tussen de menselijke waarneming en de intense werkelijkheid die de jungle biedt. In Marres presenteert hij twee werken die gemaakt werden in het tropisch regenwoud in het zuidwesten van Brazilië: het Atlantisch Woud, een van de snelst verdwijnende ecosystemen ter wereld. De film Spiral Forest werd geschoten met een gyroscoop-achtig ophangsysteem waarin een object in stabiele positie 360 graden kan roteren. Het lichaam van de toeschouwer wordt in de eindeloze spiraal van Spiral Forest rondgedraaid, en in de stroom van het beeld in beweging geprojecteerd. Bij het tweede werk, Phantom, gebruiken bezoekers een virtuele machine om een woud, in zwart-wit ingescand, te betreden en verkennen. Recent had de kunstenaar solotentoonstellingen in Múrias Centeno, Lissabon (2015), Esther Schipper, Berlijn (2015), Proyectos Monclova, Mexico-Stad (2014) en Mendes Wood, São Paulo (2013). Ook nam hij deel aan meerdere biënnales, waaronder die van Cuenca (2014), de Biënnale van Mercosul in Porto Alegre (2013) en de Biënnale van São Paulo (2012).

Marres ontvangt structurele steun van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, de Gemeente Maastricht en de Provincie Limburg.

Dreaming Awake is mede mogelijk gemaakt met financiële steun van het BankGiro Loterij Fonds, het VSBfonds en het Mondriaan Fonds.